„Działajcie, nie traćcie czasu, wierzcie, wysilajcie się, ufajcie,
a bez wątpienia ujrzycie rzeczy cudowne”
Św. Aniela Merici

Historia

 

    Szkoła Podstawowa nr 159 Sióstr Urszulanek Unii Rzymskiej rozpoczęła swoją działalność 1 września 1994 roku. Otwarcie placówki było możliwe  dzięki upadkowi komunizmu i odzyskaniu przez urszulanki budynków, które od początku lat pięćdziesiątych XX wieku zajmowała szkoła muzyczna. Przystosowanie odzyskanych budynków wymagało wiele trudu. Potrzeba było lat i dużych nakładów finansowych, aby szkoła przybrała taki kształt, jaki posiada obecnie.

    W inauguracji roku szkolnego 1994/1995 uczestniczył ks. kard. Franciszek Macharski, który koncelebrował mszę świętą i dokonał poświęcenia sal szkolnych. W uroczystości uczestniczyła przełożona prowincjalna, s. Teodata Dopierała, oraz przedstawiciele Urzędu Miasta Krakowa na czele z Prezydentem, Józefem Lassotą oraz dyrektorem Wydziału Edukacji, Tadeuszem Matuszem. Naukę w szkolę podjęło 64 uczniów, których serdecznie witała dyrektorka szkoły, a zarazem wychowawczyni klasy drugiej – s. Jadwiga Theus. Wychowawstwo klasy I a objęła s. Magdalena Korda, a I b – p. Małgorzata Kruczkowska-Olszewska. 

    Nie był to  bynajmniej początek działalności edukacyjno-wychowawczej urszulanek w Krakowie. Sięga on drugiej połowy XIX wieku, kiedy siostry przybyły do Galicji, chroniąc się przed prześladowaniami władz pruskich w czasie Kulturkampfu. Ówczesna przełożona, Bernarda Morawska, przy pomocy ojca s. Ludmiły Popiel – Pawła Popiela, zakupiła budynki przy ul. Starowiślnej.  Od chwili osiedlenia się w Krakowie, tj. od 1875 roku., urszulanki prowadziły pensjonat.

   Od 1876 roku siostry miały pozwolenie od władz oświatowych na prowadzenie działalności wychowawczo-dydaktycznej. Przez wszystkie lata dopasowywały profil szkół do potrzeb społeczeństwa i zmieniającego się prawa oświatowego. Wychowywały i kształciły uczennice, przygotowując je do podjęcia życiowych wyzwań.  Szkoła cieszyła się uznaniem władz i społeczeństwa i szybko stała się jedną z najbardziej cenionych szkół krakowskich.  W dwudziestoleciu międzywojennym dziennikarze nazwali ją „szkołą  radości i słońca”.      

 Urszulanki i ich wychowanki aktywnie uczestniczyły w życiu miasta. W 1935 r. zaangażowały się w usypanie kopca Józefa Piłsudskiego. Aby wesprzeć polską armię w obliczu zbliżającej się wojny, uczennice szkół urszulańskich ufundowały samolot sanitarny Św. Urszula. W czasie II wojny światowej urszulanki pod przykrywką kursów gospodarczych prowadziły tajne nauczanie, a także ukrywały dzieci żydowskie.

   Niestety, zakończenie wojny nie przyniosło Polsce niepodległości - znalazła się w strefie wpływów ZSRR. Nad szkołami urszulanek zawisły czarne chmury. Od 1948 roku spotykały się z represjami ze strony władz komunistycznych, które nie akceptowały katolickiego charakteru wychowania, chcąc nowe pokolenia kształcić w duchu marksizmu.  Władze komunistyczne podjęły nieodwołalną decyzję o zamknięciu szkoły.  W 1953 roku odbyła się ostatnia matura. W 1954 roku zakończyła swoją działalność szkoła powszechna.   

  W 1956 roku w związku z odwilżą, która nastąpiła po śmierci Józefa Stalina, urszulanki próbowały uzyskać pozwolenie na reaktywację działalności szkół. Mimo poparcia społecznego to się nie udało. W odebranym siostrom budynkach otwarto szkołę muzyczną. Wiadomość o otwarciu szkoły w 1994 r. powitana została z entuzjazmem przez byłe wychowanki, władze kościelne i oświatowe. 

    W roku szkolnym 2014/2015 świętowaliśmy 20-lecie działalności Szkoły Podstawowej nr 159 w Krakowie. Była to okazja do wspomnień i wdzięczności Bogu i ludziom za to, co przez ten czas się wydarzyło. Z pewnością wydarzyło się przez ten czas wiele! Z okazji jubileuszu odbył się piknik w Dobczycach.

    W roku szkolnym 2017/2018 nasza szkoła wkraczyła w kolejny zakręt swojej historii. Na skutek reformy edukacji wprowadzonej przez rząd Beaty Szydło przekształciła się z sześcioletniej szkoły na ośmioletnią.  W związku z tym zmieniło się terytorium szkoły. Wejście do szkoły zostało przeniesione pod numer trzeci. Powstały nowe pracownie lekcyjne dostosowane do potrzeb uczenia fizyki, chemii, biologii i geografii. Wzrosła liczba uczniów w szkole, a także zatrudnionych nauczycieli.